MOMENTUM

Sunday, July 25, 2010

Мэдэхгүй ээ, мэдэхгүй.

Би юу ч мэдэхгүй мэдэхийг ч хүсэхгүй гээд хэлчихвэл муу ёр болчих болов уу? Яагаад гэвэл миний хэлсэн бүх үг биелдэг талтай! Тэгээд ер нээх сул чалчаад байдаггүй л дээ. Хүмүүс блог хөтлөхдөө өөрийн хүсэл сонирхол мөрөөдөл гээл бичихийг хүссэнээ л хүрэгдэг. Би ч ер нь боогдоод байгаа зүйл алга л да. Одоохондоо зураг л сонирхож байна. Миний блогийн нэрний утгыг мэдэх үү? Мунхарлын эсрэг буюу мэдэлэггүй байдлаас гаргахад урайлж байгаа ухаантай юм шүү! Тэгээд зөвхөн урагшлах хөдөлгөөнийг хий гэсийма.
Би ер нь өөрийнхөө тухай ярьж байгаагүй болохоор жоохон ч гэсэн үзэл бодлоо хуваалцая. Хэтэрхий гэмээр бодот сэтгэлгээтэй гэж болно. Урлаг сонирхдог ч тэр сэтгэлгээ маань саад болох талтай. Гэхдээ соёлт хүмүүн болоход тэр ямар хамаа байхав. Флегматик зан чанартай юм шиг байгаама.

Хоолны урлаг

Та Laptop-оо юунд ашигладаг вэ?

FASHION-summer-2010

Friday, July 23, 2010

Энэ цагийн охидын хэв маяг 2010-July

In Stores Now. Visit hm.com to see more.

Tuesday, July 20, 2010

Зав гарахгүй байна гэдэгээ

Удаан хугацаанд шал сураггүй байлаа шүү? Энэ хугацаанд маш олон зүйл болсныг хэнч мэдэхгүй дээ? Ямар ч байсан л зав гараагүй юм. Тэмдэглэлийн дэвтэрээ харж байгаад юу болсноо нэг санаад орхий. Бичиж сийрүүлмээр юм байж магадгүй. Энэ хугацаанд 3 удаа зураг авалт хийж үзсэний 2 нь аймшиггүйгээр зориг гарган ганцаараа хөдөө явсан тохиолдол юм. Өвөрхангай аймаг орсон тохиолдлын эхнийхд нь нэг өдөр байсан болохоор таньдаг хүүхдтэйгээ ярьж байгаад гэрт нь очсон дараа нь 3 хонохдоо буудалын том өрөөнд ганцаараа байсан шүү. Гэхдээ ямар сонирхолтой байсан гээч. Ажилаа дууссаны дараа бүгдээрээ Арвайхээрийн талд байдаг "Мориний их шүтээн" гэдэг маш гоё байгууламж дээр очисон. Тэнд малчин түмэн маань эд малынхаа төлөө хүслээ шивнэн шившвэл биелдэг гэнэ лээ. Энэ хооронд дэлхий дахин Хөл бөмбөгөөр амьсгалаж хүмүүс хөөрөн бясацгаана.
Өө бас 10 жилийхэн маань уулзалдсан юм байна. 11 гэж төгссөн л дө. Гэхдээ манай 8р анги төгсөлтийнхөн уулзан юм. Сайхан салхинд гарч зугаалхад зарим нь яваагүй ч сайхан байсан. Оюутан болоод хичээл номондоо шамдаж, аль хэзээний амьдарлаа төвхнүүлж яваа, хүсэл мөрөөдлөө биелүүлж эхэлсэн, залуу насаараа гайхуулж яваа хүүхдүүд зарим нь шөнжин ярьж сууж байсан шүү? Дурсамж аа гэж. Олон зүйл орвонгоороо өөрчлөгдөж байна... Хэн нэгэн энэ үгийг хэлсэн ч одоо л ойлгож байгаа би ч гэсэн дараа нь хэлж байна гэдэг чинь ..... цагийн юм цагтаа....